TREBEVIĆKA ŽIČARA ZA ČETIRI DANA ZARADILA 111.000 KM

Premijer Kantona Sarajevo Edin Forto objavio je informaciju da je Trebevićka žičara za četiri dana zaradila 111.000 KM.

“Od subote do utorka, sarajevska žičara zaradila 111.000 KM. Četiri dana. Propitivanje sadržaja koji od našeg grada pravi regionalnu novogodišnju destinaciju je uzaludan posao.

Dobra kritika OK, ali rušenje koncepta nikako. Sljedeće godine ima da svira još jače”, objavio je Forto.

Time je kantonalni premijer očito uzvratio na kritike o (pre)velikim finansjijskim ulaganjima u određene novogodišnje sadržaje u glavnom gradu Bosne i Hercegovine.

Trebevićka žičara, u sarajevskom žargonu poznatija kao uspinjača, svečano je otvorena 3. maja 1959. godine, a povezivala je Bistrik (583 m/nv) sa Vidikovcem na Trebeviću (1160 m/nv). Puštanju u promet uspinjače prisustvovao je veliki broj građana, koji su „okupirali“ polaznu stanicu, ali i padinske ulice i avlije iznad kojih je prolazila.

Polazna stanica se nalazila u ulici Avdage Šahinagića (u to vrijeme Dimitrija Tucovića) preko puta sarajevske Vijećnice na nadmorskoj visini 583 metra, a dolazila je na Vidikovac na Trebeviću na 1160 m/nv. Visinka razlika je bila preko 500 metara, a razdaljina među stanicama je bila 2070 m.

Stara Trebevićka žičara je po kategorizaciji spadala u red kabinskih žičara s kružnim tokom. Po konstrukciji je bila dvoužetna, tj. duž trase su se nalazila dva čelična užeta: jedno vučno, a drugo noseće. Na trasi su bili projektovani i ugrađeni rešetkasti čelični stubovi sa raščlanjenim temeljima (ukupno 8 stubova), a čija je visina bila između 8 i 24 metra. Sistem je imao 50 kabina kapaciteta po 4 putnika. Vožnja je trajala 12 minuta, a za jedan sat se moglo prevesti 800 putnika u oba pravca.

Izgradnja žičare trajala je oko godinu dana, ali su priprema za njenu izgradnju počele već 1956. godine. Vodeći proejktant žičare bio je František Šup iz Čehoslovačke. Na projektu i izgradnji žičare radile su vodeće Jugoslovenske firme “Impola” iz Slovenske Bistrice, “Termoelektro” Beograd, “Jelšingrad” Banjaluka, te “Energoinvest” Sarajevo. Pogonski dio je naručen iz čehoslovačke firme „Transeksport“.

Na polaznoj i dolaznoj stanici su izgrađene čekaonice sa bifeima,a na dolaznoj stanici na Vidikovcu kasnije je sagrađen istoimeni restoran. Svojom dužinom od 2.100 metara, trebevićka žičara bila je jedna od najznačajnijih u bivšoj Jugoslaviji, a jedna od rijetkih uopće koja polazi iz samog centra grada i za 12 minuta vas dovodi u netaknutu prirodu, oazu čistog zraka.

Tokom opsade grada, žičara je, zajedno sa polaznom i dolaznom stanicom na Trebeviću, potpuno uništena.