Dok su nekada vikendice služile za porodični odmor u prirodi, danas su postale izvor zarade koji ugrožava osnovno pravo građana – mir u vlastitom domu.
U mnogim naseljima širom Bosne i Hercegovine, sve češće se iznajmljuju luksuzne vikendice na samo metar ili dva od porodičnih kuća, bez ikakve zvučne barijere, kontrole gostiju ili regulisane infrastrukture. Uz muziku do kasnih noćnih sati, roštiljanje i okupljanja mještani gube strpljenje.
“Svaki vikend je pakao. Naš prozor gleda pravo na njihov bazen. Gosti viču, skaču u vodu, pije se do jutra, a mi s malom djecom ne možemo oka sklopiti”, kaže stanovnica jednog sarajevskog naselja.
Pored problema buke i kršenja javnog reda i mira, veliki broj ovih vikendica ima i privatne bazene za koje, prema zakonu, moraju postojati sanitarni nalazi vode, sistem za filtraciju i dezinfekciju, te redovna kontrola od strane nadležnih službi. No u praksi, većina ovih objekata posluje “na crno”, bez prijavljenih gostiju, bez sanitarnih dozvola i ikakve kontrole.
“Ko garantuje da ta voda nije potencijalno opasna za goste – ali i za okolinu? Ako dođe do izlijevanja, curenja ili nepravilnog tretmana hemikalijama, to može ugroziti i okolne kuće i prirodu”, upozorava jedan od stanovnika.
Iako zakon poznaje pojam „turističkog smještaja“, rijetko koji vlasnik vikendice poštuje pravila. Građani se sve češće obraćaju općinskim službama, tražeći od nadležnih da prekinu višegodišnju praksu ignorisanja ovih problema.
“Ako mi ne možemo da imamo mir u vlastitoj kući, šta nam preostaje? Da se mi selimo zbog nečije zarade?” – pita ogorčeni stanovnik.
Nadležne inspekcije – sanitarna, komunalna i turistička – rijetko izlaze na teren bez konkretnih prijava, a i tada često sve ostane bez rezultata. Potrebna je sistemska kontrola, kazne i ograničenje izdavanja ovakvih objekata u gusto naseljenim urbanim područjima.
Građani zahtijevaju da se vikend objekti koji funkcionišu kao komercijalni smještaj jasno registruju i da podliježu svim zakonskim obavezama: od kontrole buke i kvaliteta vode u bazenima, do prijave gostiju i poštivanja kućnog reda.
“Ne tražimo nikome da ne radi i ne zarađuje – ali ne po cijenu našeg zdravlja, sna i privatnosti.”
