Da je Muzej mjesto u koje naši sugrađani rado poklanjaju predmete za koje smatraju da će se tako na najbolji način sačuvati za buduće generacije potvrđuje i odluka porodice visočkog hafiza hadži Ibrahima (Zahira) Ibrahimovića (Bujanovac, Srbija, 1927 – Visoko, BiH, 2011) da pokloni Muzeju dva predmeta iz njegove zaostavštine: pisaću mašinu Olivetti iz 1952. godine i magnetofon marke Grundig iz 1960. godine.
O Hafizu, njegovoj pisaćoj mašini i magnetofonu, i još mnogo toga, mogla bi se napisati čitava priča, a umjesto zahvale izdvojit ćemo dio priče koju nam je ispričala Hafizova kćerka dr Ramiza Smajić:
„Hadži hafiza Ibrahima Ibrahimovića su najbolje opisali u Visokom kao čovjeka koji je sebe uvakufio za džamiju i za zajednicu. Od svog profesionalnog foto-aparata kojim je bilježio komšije, obične prizore po visočkim sokacima, porodice sa veselom djecom zamrljanom dok jedu, ili prekrivače koji se suše po tarabama, pa do svih tehničkih aparata koje je zaista volio da ima, sve je stavljao na raspolaganje onom kome je to u određenom trenutku trebalo. Da hadži Hafizova pisaća mašina ima memoriju, bile bi tu desetine hiljada otkucanih komšijskih dopisa na raznorazne adrese, privatnih pisama, maturskih i diplomskih radova, transkripcije i prevoda dova, poezije i proze. Magnetofon, fizički jako težak, nošen je na sve važnije džamijske svečanosti širom regiona. Snimci koji su napravljeni na magnetofonskim trakama prije pojave prvih kasetofona vjerovatno su jedinstveni, ponekad i sa anegdotskim momentima. Porodica je zato bila mišljenja da je Zavičajni muzej idealno mjesto za čuvanje dva predmeta koja su obilježila više od pola stoljeća svoje funkcije u Hafizovoj kući.“
