Gordana Muzaferija rođena je 27.2.1948. u Oštarijama, Republika Hrvatska. Osnovnu školu i gimnaziju završila je u Visokom a diplomirala, magistrirala i doktorirala na Filozofskom fakultetu u Sarajevu gdje je predavala Hrvatsku književnost XX stoljeća kao redovna profesorica. Univerzitetsku karijeru započela je 1984. godine kao asistent na Akademiji scenskih umjetnosti u Sarajevu i postigla, također, izbor u redovnog profesora na predmetu Historija južnoslavenske drame i pozorišta. Prije toga radila je kao profesorica književnosti u srednjoj školi u Visokom gdje sa grupom talentiranih učenika osniva Teatar „Total“, koji se do danas zadržao u vrhovima bosanskohercegovačkog amaterskog pozorišta, a gdje se bavila scenarističkim i rediteljskim radom snimivši za TV Sarajevo/TV BiH predstave Jama ili Mrak na svijetlim stazama, Poetski teatar „O reci mi ko sam“, Hamlet u totalu, Hasanaginica i Husein-kapetan beg Gradaščević.
Kao univerzitetska profesorica ostvarila je bogatu karijeru svrstavši se među najistaknutije stručnjake u oblasti proučavanja bosanskohercegovačke i južnoslavenske dramske književnosti i teatra. Autorica je oko stotinu zapaženih znanstvenih studija, ogleda i članaka objavljenih u referentnim publikacijama u zemlji i inozemstvu, a među njenim radovima posebno se ističu zahtjevni priređivački projekti „Antologija bošnjačke drame XX vijeka“ (Sarajevo, 1996), hrestomatija „Bošnjačka književnost u književnoj kritici: Novija književnost – Drama“ (Sarajevo, 1998), „Antologija bosanskohercegovačke drame XX vijeka“ (Sarajevo, 2000) te autorske knjige „Činiti za teatar: Izabrani ogledi iz drame i teatra“ (Tešanj, 2004) i „Kazališne igre Mire Gavrana“ (Zagreb, 2005).
Profesorica Gordana Muzaferija učestvovala je na brojnim slavističkim skupovima, simpozijima i konferencijama u zemlji i inozemstvu, gostovala kao profesor na fakultetima u Mostaru, Tuzli, Rijeci, Innsbrucku i Halleu, bila saradnica Leksikografskog zavoda „Miroslav Krleža“ i Hrvatske akademije znanosti i umjetnosti u Zagrebu, sudjelovala u izradi teatarske enciklopedije „Larousse – Bordas“ kao ekspert za bosanskohercegovački teatar te bila redovan učesnik simpozija koje svake godine u južnoslavenskim centrima organizira pariški univerzitet Sorbonne.
U komemorativnom pismu njenih kolega i kolegica sa Odsjeka za književnosti naroda BiH Filozofskog fakulteta Univerziteta u Sarajevu za profesoricu Gordanu Muzaferiju kaže se da je „bila ugledna članica bosanskohercegovačke akademske zajednice, priznata i cijenjena i u inozemstvu, te poštovana i voljena predavačica na brojnim ovdašnjim i međunarodnim znanstvenim simpozijima, konferencijama i postdiplomskim studijima, a svoj kako znanstveni, tako i životni credo, svoju filozofski složenu misao o začudnoj prirodi same dramsko-teatarske umjetnosti i života u takvom svijetu možda će ponajbolje izraziti onda kad, u knjizi simboličnog naslova „Činiti za teatar“, pišući o drugima i njihovim uspjelim književno-pozorišnim kreacijama, kaže: ‘To su knjige koje se pišu cijeloga života i (…) komplementarno tvore jedan impozantan blok autorove potpune posvećenosti teatru kao smislu postojanja, gdje se egzistencijalno teži transponirati u estetsko i zaplijeniti nas promišljanjem vlastitog života na način života-pozorišta ili života-sna’.“
Profesorica Gordana se odmah na početku agresije na Bosnu i Hercegovinu uključila u odbranu domovine. Učestvovala je u formiranju i bila u rukovodstvu Vijeća intelektualaca Općine Visoko. Od strane Ratnog predsjedništva Općine Visoko imenovana je sa još deset vrhunskih intelektualaca u Ratni štab za informisanje i dala je veliki doprinos radu Radia Visoko, koji je emitovao na srednje talasnom predajniku Radia Sarajevo. Učestvovala je i dala veliki doprinos formiranju TV Visoko u izuzetno teškim uslovima. U drugoj polovici rata nije zanemarivala ni svoje teatarske aktivnosti. Režirala je predstavu Hasanaginica, koja je izuzetno uticala na moral građana iscrpljenih dugogodišnjim ratom. Predstava je postala poznata, kako u Bosni i Hercegovini, tako i u inostranstvu.
(Preporod Visoko)
