Doajen bosanskohercegovačkog glumišta Josip Pejaković umro je sinoć u 78. godini života.
Vijest o njegovoj smrti je na društvenim mrežama objavio njegov sin Dejan Pejaković.
Od velikana se na društvenim mrežama opraštaju brojni kulturni radnici.
Josip Pejaković se posljednjih godina borio s nizom težih bolesti, a imao je i čak 17 operacija.
Josip Pejaković rođen je u Travniku 1948. gdje je pohađao osnovno i srednje obrazovanje. U Sarajevu je završio Dramski studio u klasi Kaće Dorić i Josipa Lešića. Diplomirao je ulogom Tuzenbaha u predstavi “Tri sestre” Čehova i ulogom Filtosa u “Koncertu u jajetu Arabala” u režiji Kaće Dorić.
Brojne uloge i priznanja
Ostvario je preko 50 premijernih uloga u Narodnom pozorištu Sarajevo, filmovima Ljudski faktor, Kuća pored puta, desetak monodrama. Značajne uloge u predstavama: “Kome zvono zvoni”, “Kuća oplakana”, “Višnjik”, “Braća Karamazovi”, “Tri sestre”, “Woyczek”, “Sprovod u Terezienburgu”, “Veliki vezir”, “Hasanaginica”, “Princip Gavrilo”, “Omer–paša Latas”, “Julije Cezar”, “Fistikovi šejtanluci”, “Kralj Lear”, “Legenda o Ali-paši”, “Dugo putovanje u noć”, “Hamlet u selu Mrduša Donja ili Hamlet zna što narod ne zna”, “Divlje meso”…
U svojoj plodnoj umjetničkoj karijeri kreirao je veliki broj uloga, a dobitnik je i brojnih nagrada počev od Šestoaprilske nagrada Grada Sarajeva 1974., potom nagrade ZAVNOBIH-a za životno djelo 1991., kao i nagrade Udruženja dramskih umjetnika BiH.
Napisao je i nekoliko monodrama i filmskih scenarija od kojih su najznačajniji: “Oj živote”, “On meni nema Bosne”, “Ljudski faktor”, “Kuća pored puta”.
Igrao je manje, ali zapažene uloge u televizijskim serijama i filmovima poput: Osma ofanziva, “Gluvi Barut” (Bahrudin Čengić, 1990), “Savršen krug” (Ademir Kenović, 1997.) i dr. Član je savjeta Novog plamena.
Od 2001. do 2003. godine obavljao je dužnost direktora Drame Narodnog pozorišta Sarajevo.
U maju 2022. godine objavio je i najnoviju knjigu pod nazivom Sevdalinka.
