Prije 34 godine, na današnji dan, Početak rata u Bosni i Hercegovini 1992 odnio je prve živote hrabrih sinova Visoko.
Treći maj 1992. godine zauvijek je upisan kao dan tuge, ali i ponosa. Tog dana, Enes Pašić, Ilija Knežević, Amir Topalović, Mustafa Salošević i Himzo Dedić stali su u odbranu svoje domovine i položili ono najvrijednije što su imali – svoje živote.
Njihova žrtva nije bila samo trenutak u vremenu, već temelj na kojem je građena sloboda koju danas živimo. Iza njih su ostale porodice, prijatelji i grad koji ih nikada neće zaboraviti.
Danas ih se ne sjećamo samo kao imena, već kao ljudi, komšija, sinova i prijatelja. Njihova hrabrost i žrtva obavezuju nas da čuvamo istinu, dostojanstvo i mir.
Neka im je vječni rahmet i slava.
 Pašić Enes (1962–1992) Poginuo u rejonu Vlajčići kao pripadnik OpŠTO Visoko. Ukopan na mezarju „Varoško polje“. |
 Knežević Ilija (1954–1992) Poginuo u rejonu Ravne kao pripadnik MUP-a. Sahranjen na Gradskom groblju u Visokom. |
 Topalović Amir (1970–1992) Poginuo u rejonu Kopači kao pripadnik Odreda Gračanica. Ukopan na mezarju Kula Banjer. |
 Salošević Mustafa (1966–1992) Poginuo u rejonu Malo Čajno kao pripadnik OpŠTO Visoko. Ukopan u rodnim Bogošićima. |
 Dedić Himzo (1970–1992) Poginuo istog dana kada se pridružio jedinicama – 3. maja, u rejonu Vlajčići. Ukopan na mezarju „Varoško polje“. |
